Medisch: Prikkelbare Darm Syndroom

Hankje Escher (44) is kindergastro-enteroloog in het Sophia Kinderziekenhuis van het Erasmus MC in Rotterdam. Ze houdt zich bezig met alle ziekten van de maag, darm en lever van kinderen en tieners van 0 tot 18 jaar. Haar aandachtsgebied zijn inflammatoire darmziektes, IBD, bij kinderen. Daar is ze vijf jaar geleden op gepromoveerd. Ze doet zowel in Nederland als in Europa veel onderzoek naar IBD.

Bestaat dat, prikkelbare darmen?

Ja, dat bestaat zeker. Vroeger heette het IBS (Irritable Bowel Syndrome), maar tegenwoordig noemen we het PDS (Prikkelbare Darm Syndroom). Er is ook een website van, www.pdsb.nl. Ik vind het meer een kwaal dan een ziekte. Als je PDS hebt is de darm heel gevoelig voor invloeden van buitenaf, zoals voeding, onregelmatig leven, leuke dingen, vervelende dingen, slaapgebrek of stress.

De dikke darm, die eigenlijk de brij voeding of ontlasting richting de uitgang moet bewegen of masseren, maakt dan alleen maar knijpbewegingen. Dat is niet erg effectief, het moeten eigenlijk peristaltische bewegingen zijn (het samentrekken van de lengtespieren en de kringspieren). Kinderen met PDS krijgen echt heel heftige buikpijn, alsof er een mes in hun buik gestoken wordt, zo pijnlijk is het.
Het is aangetoond dat volwassenen met een chronische darmziekte vaker PDS hebben. Sommige mensen krijgen hoofdpijn van stress en anderen krijgen last van hun darmen. De darm is dan de zwakke plek. En het is vaak moeilijk uit elkaar te houden, want je kunt ook buikpijn krijgen door je IBD. Voor ons als behandelaar is het belangrijk om goed te luisteren naar de klachten van het kind. Als het echt alleen maar buikpijn is, en er geen diarree en bloedverlies bijkomt, is het heel waarschijnlijk dat het PDS is.

Wat doe je eraan?

Goede uitleg helpt een stuk. Ik vertel altijd meteen dat er geen medicijnen voor zijn. We hebben wel wat pijnstillers achter de hand, maar die helpen lang niet altijd. Soms is het belangrijk om te laten zien dat er met de darmen niets aan de hand is. Als woorden niet genoeg zijn doen we een scopie. Dat is vaak een geruststelling. De buikpijn wordt dan vaak minder. Sommige kinderen blijven heel erg hangen in hun buikpijn. Ze denken dat ze een chronische darmontsteking hebben en dat hun buik een soort black box is waarin van alles gebeurt. Ondanks de uitleg krijg je dat gewoon niet uit hun hoofd.
Tegenwoordig wordt bij kinderen met PDS steeds meer gebruiktgemaakt van hypnotherapie. Hypnose, waarbij het kind geleerd word handvatten te gebruiken om de buikpijn de baas te worden. Dit wordt vaak door een psycholoog gedaan. Die ‘wroet’ dan niet in de geest, maar leert iemand zijn buik de baas worden. Nu is dat nog andersom en dat moet niet.

Er is geestelijk niets mis met deze kinderen, alleen moeten zij hun buik de baas worden. Door hypnotherapie leer je jezelf in een rustig vaarwater te brengen. Door aan prettige dingen te denken kun je je ontspannen en beter met de buikpijn omgaan. Het helpt heel goed. De resultaten zijn prima. Het is bij kinderen met IBD nog nooit gedaan, maar het zou goed zijn om het ook bij deze groep te proberen.

Medische informatie