Veelgestelde vraag: Waaruit bestaat de behandeling van systemische lupus erythomatosus (SLE)?

Bij de behandeling van SLE krijg je medicijnen die het afweersysteem onderdrukken, zodat de ontsteking wordt afgeremd en onder controle komt. Er zijn meerdere medicijnen mogelijk, het ene onderdrukt de afweer sterker dan het andere. Welk medicijn je krijgt, hangt af van hoe ziek je bent. Om de ontstekingen zo goed en snel mogelijk onder controle te krijgen, begin je meestal met een krachtig medicijn, dat daarna afgebouwd kan worden (‘step-down’-methode).
Ontstekingsremmende en pijnstillende medicijnen zijn NSAID’s, of non-steroid anti-inflammatory drugs, zoals ibuprofen en naproxen. Als de ontstekingen ernstig zijn of als blijvende schade aan een orgaan dreigt (bv. ontsteking van je nieren), dan kun je een sterker medicijn krijgen, zoals prednison, mycofenolaat-motefil (CellCept®), azathioprine of cyclofosfamide, dat de afweer onderdrukt. Een nadeel daarvan is de verhoogde vatbaarheid voor infecties die ook ernstiger kunnen zijn. Om het terugkomen van klachten te voorkomen kun je ook hydrochloroquine (Plaquenil®) krijgen. Hydrochloroquine (een DMARD, ‘disease modifying antirheumatic drugs’) remt ontstekingen. Om botontkalking door langdurig gebruik van prednison te voorkomen, krijg je vitamine D en kalk.