Medisch: De diagnose

De diagnose IBD wordt gesteld aan de hand van een aantal onderzoeken. Nadat je bij de huisarts geweest bent en je mogelijk Crohn of colitis hebt, krijg je in het ziekenhuis aanvullende onderzoeken. Je bloed wordt onderzocht op tekenen die wijzen op Crohn of colitis ulcerosa. Verder worden onderzoeken gedaan als echografie, endoscopie en röntgenonderzoek.

Echografie

Bij een echografie wordt onder andere gekeken naar de dikte van je darmwand. Je krijgt koude gel op je buik. Daarna zal de arts met een apparaatje over je buik gaan. Hij ziet dan door middel van de geluidsgolven beelden van je organen op een beeldscherm. Dit onderzoek is uitwendig en niet pijnlijk.

Endoscopie

Een endoscopie is een onderzoek waarbij de dokter met een kleine camera in een slangetje binnenin je darmen kijkt. Dit onderzoek vindt bij de kindergastro-enteroloog altijd onder narcose plaats. Je wordt dan gedurende het onderzoek in slaap gebracht. Het slangetje wordt via je anus naar binnen gebracht. De dikke darm en de dunne darm worden bekeken. Dit onderzoek is niet prettig. Ook is het nodig om de darmen de avond van tevoren zo leeg mogelijk te maken zodat de darmwanden goed bekeken kunnen worden. Met een darmspoeling poep je alle ontlasting uit en is de darm zo leeg mogelijk. Het darmspoelen wordt door veel kinderen onplezierig gevonden. Tijdens de endoscopie worden kleine stukjes uit de darmwand weggenomen om onder de microscoop te bekijken. Deze heten biopten. De endoscopie en het onderzoeken van de biopten zijn noodzakelijke onderzoeken om de diagnose IBD te stellen en om een onderscheid te kunnen maken tussen Crohn en colitis.

Röntgenonderzoek

Bij röntgenonderzoek van het colon wordt gebruikgemaakt van contrastopnamen. Dit houdt in dat je, voordat de foto’s gemaakt worden, wat pap moet eten of drinken. Door deze pap, die contrastvloeistof bevat, wordt de binnenkant van je darmen zichtbaar en kan de wand goed bekeken worden. Zo kunnen vernauwingen of zwellingen in de darmen zichtbaar worden.

Capsule-endoscopie

De meeste jongeren vinden al deze onderzoeken geen pretje. Vooral de endoscopie wordt vervelend en pijnlijk gevonden. Gelukkig staat de techniek niet stil en komen er steeds meer onderzoeksmethoden die minder belastend zijn, zoals de capsule-endoscopie. In de capsule zit een heel kleine camera die meerdere foto’s per seconde maakt en die door je darmen wordt voortbewogen. Zo kan van het gehele maagdarmkanaal een lange reeks foto’s worden gemaakt die een nauwkeurig beeld geven van de staat waarin de darmen zich bevinden. Een groot voordeel is dat ook de dunne darm goed in beeld kan worden gebracht. Bij grotere kinderen kan de capsule, die 11 bij 27 mm klein is, ingeslikt worden net zoals een medicijn. Bij kleinere kinderen (jonger dan 8 jaar) kan de capsule in het duodenum worden ingebracht met behulp van een gastroscopie onder narcose.

Medische informatie