coen_2

Interview: De ziekte van Hashimoto, ook mannen kunnen het krijgen

Coen (56) heeft al heel lang de ziekte van Hashimoto.

Wanneer begonnen de klachten?

Toen ik ongeveer 24 jaar oud was. Ik hield vocht vast in mijn gezicht en ook in de rest van mijn lichaam. Ik had daardoor wat kleinere ogen en was wat zwaarder. Ik had ook veel last van koude voeten. Ik denk dat ik ook wat trager was, maar dat weet ik niet meer helemaal zeker.

Viel het andere mensen ook op?

Een tante die ik niet heel vaak zag vroeg een keer of het wel goed met me ging, omdat ik er slecht uitzag en zo’n kleine ogen had. Daardoor ben ik eigenlijk naar de huisarts gegaan. Als ik nu bijvoorbeeld films terugzie van de tijd toen ik achttien jaar was, viel mij datzelfde wat opgezwollen gezicht op en die kleinere ogen. Ik liep er waarschijnlijk al veel langer mee rond.

Wat deed je in die tijd?

Ik was net begonnen als gymnastiekleraar en gaf les op drie basisscholen in Hilversum.

Kon je die fysieke inspanning goed aan?

Dat herinner ik me niet zo, het was mijn eerste baan. Ik was wel wat moe, maar ik moest wennen aan de grote aantallen kinderen die ik elke week zag. Het was ook gewoon een zware baan. Privé was het ook een zware tijd, omdat de vader van mijn vrouw ziek was.

Wat deed de huisarts?

Ik werd onderzocht en er werd bloedonderzoek gedaan. Daar kwam uit dat alles in orde was, behalve dat mijn schildklier niet goed functioneerde. Toen ben ik doorgestuurd naar de internist die vrij snel kwam met de diagnose ziekte van Hashimoto. Hij vertelde dat het hem verraste, want het zijn meestal wat oudere vrouwen die het krijgen. Het was voor hem een bijzonder geval.

Wist je iets van schildklieraandoeningen af?

Ik had redelijk wat medische kennis door mijn opleiding, maar ik heb geen moment aan de schildklier gedacht. Later, toen ik de diagnose kreeg, ben ik in de literatuur gaan zoeken naar informatie over onderzoeken en zo.

Wat voor behandeling kreeg je?

De internist schreef Thyrax® voor, we hebben even lopen zoeken, maar na een paar maanden kwamen we uit op de dosering die ik nu al meer dan dertig jaar heb.

Merkte je snel resultaat?

Ja, ik voelde me snel beter en had meer energie. Ook het vocht in mijn gezicht verdween vrij snel.

Je stem is af en toe hees, heb je dat al lang?

Ik heb dat altijd wel een beetje gehad. Als gymleraar moet ik mijn stem veel gebruiken en over grotere afstand, dus daar heb ik wel eens last van. Ik kan heel moeilijk beoordelen of het door de schildklieraandoening is gekomen. Ik had ook last van bijholteontstekingen.

Hadden die bijholteontstekingen te maken met de ziekte van Hashimoto?

Ik dacht toen zelf wel eens dat er een verband was met de ziekte van Hashimoto, omdat er toch iets met je afweer misgaat. Ik heb later een wetenschappelijke studie gevonden waarin die relatie onderzocht is. Uiteindelijk konden ze geen verband vinden, maar het is wel frappant dat het werd onderzocht. Het onderzoek ging over stoornissen van de schildklier – de ziekte van Graves zat er ook bij – in relatie tot ontstekingen.

Je vertelde over een bijzondere ervaring met je rijexamen?

Dat is inmiddels meer dan dertig jaar geleden. Ik deed rijexamen en verknalde het volledig. Het waaide erg hard en ik zwalkte over de weg. Later vroeg ik me af of het wel verstandig was om in die periode examen te doen. De diagnose was al bekend en ik was op zoek naar de goede dosering. Dat had er mogelijk mee te maken.

Hoe voel je je nu?

Ik ben een beetje verkouden, maar ik voel me heel lang al heel goed. Ik heb geen klachten en merk er niets van dat mijn schildklier niet goed werkt. Ik slik mijn medicijnen trouw op het goede moment en daar ben ik heel blij me.

Ben je lid van een patiëntenvereniging geworden?

Nee, dat heb ik niet gedaan.

Moet je vaak op controle?

In het begin elk jaar, maar een jaar of tien geleden zei de specialist dat ik zo stabiel was dat ik alleen nog maar hoefde te komen als er klachten waren. Maar ik moest wel eens per jaar bloedonderzoek laten doen bij de huisarts. En dat doe ik nu.

Interviews