deborah

Interview: Een nieuwe klep

Deborah Nieuwkoop (14) heeft een VSD en is geopereerd aan een vernauwde longslagader en afwezige pulmonaalklep (pulmonalis atresie) en heeft een donorklep.

Heb je er last van?

Nee. Ze hebben me geopereerd toen ik nog een baby was. Nu leef ik al zo'n 14 jaar met een donorhartklep.

Merk je daar wat van?

Nee, helemaal niks. Ik zwem, fiets 20 minuten per dag en doe gewoon mee met gym. Ik ben niet kortademig en kan overal naartoe.

Vragen anderen er wel eens naar?

Nee, niet zo vaak. Ik moet wel elk jaar op controle komen.

Wat controleren ze dan?

Ze maken een filmpje van mijn hart. Ze controleren of de opening van de klep kleiner wordt en of de klep lekt.

Lekt die nu?

Ja.

Wat gaan ze daaraan doen?

Volgend jaar wordt er een stent ingebracht. Ze zouden het eerst via een oude methode doen, maar nu gaan ze een gaasje naar binnen brengen en opblazen om zo de klep breder te maken. Ik heb er eigenlijk geen last van, maar het is wel nodig omdat hij lekt.

Wat vind je daarvan?

Ik zie er niet echt tegen op, want als het via de oude methode zou gaan, zou ik langer moeten herstellen en nu ben ik na drie dagen alweer thuis.

Wat merk je van de vroegere operaties?

Ik heb een litteken aan de voorkant.

Weten mensen in je omgeving dat je iets aan je hart hebt gehad?

Ja, ze weten het wel. We praten er ook wel over. Ze stellen soms vragen of ik praat er zelf over. Ik heb er nooit een spreekbeurt over gehouden, en vind dat ook niet nodig.

Weet je wat je wilt gaan worden later?

Iets in de verzorging met kinderen.

Hoe denk je over je hart in de toekomst?

Ik denk niet dat het wat uitmaakt. Ik lig er ook niet wakker van.

Mag je alles?

Ja hoor, ik moet wel zelf aangeven wanneer ik heel moe word. Bij gym moeten we wel eens de Cooper-test doen, en dat is dan wel eens te veel.

Vind je het vervelend dat je een hartafwijking hebt?

Nee, omdat alles eigenlijk heel goed gaat. Ik merk er weinig van.

Hoe gaan ze thuis om met jou?

Gewoon normaal. Ze zijn niet extra bezorgd. Mijn broertjes en zusjes weten wat ik heb, maar hebben er weinig aandacht voor. Ik ben niet anders dan anderen.

Denk je wel eens over later na?

Dan vraag ik me af of ik iets nog wel kan over een paar jaar, hardlopen of zo, of een gezin hebben. Maar ik denk nog niet echt over kinderen of zo.

Interviews