mitchell

Interview: Je moet je grenzen leren kennen

Mitchell (19) heeft astma.

Hoe lang heb je al astma?

Vanaf mijn tweede ongeveer.

Hoe is dat?

Ik ben er van jongs af aan gewend en ervaar het als gewoon. Ik kan mezelf niet anders voorstellen. Dit is voor mij normaal.

Heb je veel medicijnen gebruikt?

Tijdens mijn puberteit, van mijn achtste tot mijn vijftiende, had ik een piek in mijn astma. Ik werd vaak opgenomen en kreeg Prednison en antibioticum. In de wintermaanden had ik vaak longontsteking. Nu gaat het wat beter. Ik heb best wel veel verschillende medicijnen gehad. Flixotide, Seretide en Salbutamol. Nu gebruik ik Symbicort. Daar zit een mix van medicijnen, waarop ik goed reageer. Sinds ik dat heb gaat het eigenlijk veel beter.

Kun je je die piek in je astma nog goed herinneren?

Ja, ik zat niet lekker in mijn vel en was veel sneller buiten adem. Ik gebruikte veel medicijnen, ook preventief. Ik had gewoon meer last in die tijd.

Kon je wel sporten?

Ik heb altijd van sport gehouden, voetbal en teamsporten. Ik merkte wel dat ik niet altijd even goed mee kwam met de rest. Maar in mijn jonge jaren wist ik nog niet goed de grenzen van mijn kunnen en mijn lichaam. Dat leer je echt beter, naarmate je ouder wordt.

Nam je altijd je medicijnen?

Je bent jong en kent de consequenties van bepaalde beslissingen nog niet. Dus als je moet kiezen tussen nu spelen of eerst tien minuten vernevelen en daarna pas spelen, dan is de keuze snel gemaakt. In 2005 werd ik voor het eerst in Zwitserland opgenomen. Daar kreeg ik gezondheidsvoorlichting. Dan leer je wat astma is en wat het inhoudt. Daarnaast kreeg ik psychisch motorische therapie, om mijn lichaam en mijn grenzen te leren kennen. Wat je wel en niet kunt en wanneer je moet puffen. Ik denk dat dat voor jongeren het grootste probleem is, het leren kennen en respecteren van je grenzen.

Hoe was dat voor jou?

Ik kon moeilijk een keus maken tussen wat leuk en wat verstandig was. Ik koos vaak voor het leuke. Ik kende mijn grenzen niet en ging er overheen. Dan werd ik benauwd en werd ik weer opgenomen. Ik heb dus vooral geleerd om mijn grenzen te kennen, en nu ik ouder word kan ik ook beter afwegen of iets het waard is of niet.

Heb je wel eens gerookt?

Nee.

Heb je last van rook?

Ja, ik ben prikkelbaar voor rook, de meeste mensen overigens. Maar tegenwoordig mag je alleen nog roken bij rookpalen. In cafés en disco’s mag het niet meer. Dus ik heb er persoonlijk niet zo veel last van. Ik zoek het ook niet op.

Hoe ging het op school?

In Amsterdam ging ik naar een school voor langdurig zieke kinderen, basisschool De Noteboom. Dat was wel gemakkelijk omdat iedereen wat had. In groep zes zijn we verhuisd naar Almere en de juf wilde dat ik gewoon naar een reguliere school ging. Dat is best goed uitgepakt. Ik werd begeleid door het SGA, de Stichting Gewoon Anders. Ze gaven voorlichting aan de docenten en vertelden dat ik medicijnen nodig had en wat ze moesten doen als ik een aanval kreeg. Ik ben wel bij de goede school terechtgekomen, bij ziekteverzuim werd ik thuis bijgespijkerd. Ze gingen heel zorgzaam en goed met me om.

Wat doe je nu?

Nu zit ik op de HVA, ik doe bedrijfseconomie. Ik zat op de havo en was meer dan 30% afwezig, maar ik ging het eerste jaar toch over. Na het tweede jaar ben ik afgestroomd naar het vmbo. Een halfjaar geleden heb ik mijn diploma gehaald, administratie niveau vier.

Moest je op school veel uitleggen?

Vroeger had ik geen problemen met het vertellen over mijn astma, maar de laatste jaren word ik er wel een beetje moe van. Ik heb ook last van voedselallergieën, pollen en zo. Gelukkig helpen de medicijnen goed. Maar ik heb het wel een beetje gehad met het uitleggen.

Jouw zus heeft ook astma, steunen jullie elkaar?

Het heeft wel geholpen dat mijn moeder door mij meer ervaring had en beter wist hoe ze het met mijn zusje moest aanpakken. Gabriëlle en ik laten ons niet beperken door het astma. Dat gebeurt gewoon niet. We zijn wel wat gewend, astma is een deel van ons.

Wat zou je andere kinderen adviseren?

Dat is een moeilijke. Altijd je medicijnen goed nemen en je best doen. Iedereen heeft een piek tijdens de ziekte, meestal in de puberteit. Daarna gaat het meestal beter. Doe je best op school en sport veel, zodat je conditie opbouwt. Dan is de kans op terugval kleiner. Bij mij was de keuze tussen leuk en verstandig een wijze les.

Je krijgt nieuwe medicijnen. Heb je je erin verdiept?

Ja, ik heb de bijsluiter goed gelezen, want het is belangrijk om te weten wat je neemt en wat de eventuele bijwerkingen zijn.

Interviews